අතීතයට කතා කළ හැකි අද්භූත දුරකථන කුටිය සහ මහලු මිනිසාගේ අවසන් ඇමතුම!

📖 ජීවිතයේ අපිට බොහෝ දේවල් මග හැරෙනවා. විශේෂයෙන්ම ආදරය කරන අයට කියන්න බැරිවුණු වචන. මේ අද්භූත දුරකථන කුටියෙන් පුළුවන් අතීතයට කතා කරන්න. ඒත් ඒකට ගෙවන්න ඕන මිල ඔබ දන්නවාද?

එය නගරයේ කෙළවරක, කවුරුත් නොයන පාලුවට ගිය වත්තක පිහිටි පැරණි රතු පැහැති දුරකථන කුටියකි. එහි රැහැන් කැඩී ගොස් තිබුණත්, මධ්‍යම රාත්‍රියට එය අද්භූත ආලෝකයකින් දිදුලන බව නගරයේ මිනිසුන් අතර රහසක් විය. ජනප්‍රවාදයට අනුව, එම දුරකථනයෙන් ඕනෑම අයෙකුට අතීතයේ මියගිය කෙනෙකුට හෝ අතීතයේ සිටින තමන්ටම කතා කළ හැකිය.

ගුණපාල මහතා එම කුටිය ඉදිරිපිට සිටගෙන සිටියේ වෙව්ලන දෑතිනි. වසර දහයකට පෙර රිය අනතුරකින් මියගිය සිය බිරිඳට, මියයාමට මොහොතකට පෙර ඔහු කීවේ දරුණු වචන කිහිපයකි. එදා සිට අද වනතුරුත් එම වචන ඔහුගේ හදවත පාරවමින් තිබුණි. "මට එකම එක පාරක් ඇයට සමාවෙන්න කියන්න පුළුවන් නම්..." ඔහු මිමිණුවේය.

ඔහු කුටිය තුළට වැදුණේය. ඇතුළත වූයේ පරණ තැපැල් කාර්යාලයක සුවඳයි. ඔහු වෙව්ලන ඇඟිලි වලින් සිය පැරණි නිවසේ අංකය කැරකුවේය. රින්ග් වන හඬ ඇසුණි. ඔහුගේ හද ගැස්ම වැඩි විය.

"හෙලෝ..." එහා පැත්තෙන් ඇසුණේ ඉතාමත් මිහිරි, තරුණ ගැහැණු කටහඬකි. ඒ ඔහුගේ බිරිඳ, කුසුමාගේ කටහඬයි! ගුණපාල මහතාට කතා කර ගත නොහැකිව හුස්ම හිර විය. වසර දහයකට පෙර ඇය මැරෙන්න පැයකට කලින් සිටි ඒ මොහොතට ඇමතුම සම්බන්ධ වී තිබුණි.

"කුසුමා... මේ මම..." ගුණපාල මහතා ඉකිබිඳිමින් පැවසීය. "ගුණපාල? ඇයි මේ අඬන්නේ? ඔයා දැන් නේද මට බැණලා ගෙදරින් ගියේ?" ඇය ඇසුවේ පුදුමයෙනි. "නෑ කුසුමා, මට සමාවෙන්න. මම එදා කිව්වේ බොරු. මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි. අද එළියට යන්න එපා... කරුණාකරලා අද ගෙදරම ඉන්න..." ඔහු කෑගසා පැවසීය.

එහා පැත්තෙන් නිහඬතාවයක් පැතිරුණි. "ඔයා කවුද?" ඇය ඇසුවේ බියෙනි. "මම ඔයාගේ මහත්තයා, හැබැයි අවුරුදු දහයකට පස්සේ ඉන්න මම. අද ඔයාට අනතුරක් වෙනවා. ඒකයි මම මේ කියන්නේ..." ගුණපාල මහතා සියලු විස්තර කියා සිටියේය.

එවිටම කුටිය තුළ වූ ආලෝකය රතු පැහැයට හැරුණි. දුරකථනයෙන් අමුතු හඬක් ඇසෙන්නට විය. අතීතය වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කිරීමේ මිල ගෙවීමට ඔහුට සිදුවිය. ඔහුගේ ශරීරය ක්‍රමයෙන් මැකී යන්නට විය. "ඔයා මාව බේරගත්තොත් ඔයා නැති වෙනවා ගුණපාල!" ඇය එහා පැත්තෙන් කෑගැසුවාය.

"කමක් නෑ... ඔයා ජීවත් වෙන්න..." ඔහු අවසන් වරට පැවසීය. දුරකථන රැහැන කැඩී ගියේය. පසුදා උදෑසන නගරයේ මිනිසුන් දකින විට එම දුරකථන කුටිය අතුරුදන් වී තිබුණි. ඒ වෙනුවට එහි වූයේ සරුසාර වත්තකි. නගරයේ රෝහලේ සේවය කරන 'කුසුමා' නම් වයසක හෙදියක් සිය සැමියාගේ සොහොන අසල හඬමින් සිටියාය.

අතීතය වෙනස් වී තිබුණි. ඔහු ඇය වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කර තිබුණි. ආදරය යනු අතහැරීම මිස අයිති කර ගැනීම නොවන බව එම පාළු වත්ත අදටත් රහසින් පවසයි.