ජීවිතය කියන්නේ පුදුමාකාර චක්රයක්. අපි අතීතයේ කරපු දේවල් කොහේ හරි කැරකිලා ඇවිත් ආයෙත් අපේ ඉස්සරහම හිටගන්න වෙලාවල් තියෙනවා. අද දින සමාජ මාධ්යයේ බොහෝ දෙනාගේ කතාබහට ලක්වුණු මේ සිදුවීම ද එවැනිම "කෝටි ගණනකට එකක්" ලෙස සැලකිය හැකි අහම්බයකි.
නොවිවියාගම විද්යාදර්ශ මහා විද්යාලයේ 2012 වර්ෂයේ පැවති අවසාන වාර පරීක්ෂණයක තොරතුරු තාක්ෂණය (ICT) ප්රශ්න පත්රයක් ලියූ සිසුවෙකු, අද වන විට සාර්ථක රැකියාවක නිරත වෙයි. ඔහු අද උදෑසන සිය කාර්යාලයේ මේසය මත තිබූ පැටිස් එකක් අතට ගත්තේ මහත් බඩගින්නෙනි. නමුත් ඔහුට අදහාගත නොහැකි වූයේ එම පැටිස් එක ඔතා තිබූ කඩදාසිය දුටු විටයි.
එම කඩදාසිය වෙන කිසිවක් නොව, මීට වසර 14කට පෙර ඔහු විසින්ම ලියන ලද ප්රශ්න පත්රයකි. එහි ඉහළ කෙළවරේ "75%" ලෙස ලකුණු සටහන් වී තිබූ අතර ඔහුගේම අත්අකුරින් ලියන ලද පිළිතුරු එහි පැහැදිලිව දක්නට ලැබුණි. තම අතීතය වසර ගණනාවකට පසු පැටිස් කවරයක් ලෙස නැවතත් තම මේසය මතටම පැමිණෙන්නේ කෙසේදැයි ඔහු මවිතයට පත්විය.
"මම ප්රශ්න පත්රය වික්කෙ නෑ..." ඔහු සිය අත්දැකීම පවසන්නේ සිනහවක් ද සමඟිනි. බොහෝ විට පාසල් ලියකියවිලි පරණ පත්තර වලට විකිණීම සාමාන්ය දෙයක් වුවත්, දෛවය විසින් එම කඩදාසිය වසර 14ක් ආරක්ෂා කර නැවතත් නිවැරදිම අයිතිකරුගේ අතටම ලබා දී තිබේ. මෙය හුදෙක් අහම්බයක්ම පමණක් ද, නැතිනම් අතීතය සිහිපත් කිරීමට ස්වභාවධර්මය දුන් අවස්ථාවක් ද යන්න සිතා ගැනීමට පවා අපහසුය.
අප අතීතයේ ලියූ දේවල්, කළ දේවල් කාලයේ වැලි තලාවෙන් වැසී ගියත්, ඒවා නැවතත් අපව සොයා එන අවස්ථා ඇත. මෙම සුන්දර අත්දැකීම අපට පසක් කර දෙන්නේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතක්ම වටිනා මතකයක් වන බවයි. එම පැටිස් එක කන ගමන් ඔහු නැවතත් වසර 14ක් අතීතයට ගිය බව නොඅනුමානය.













0 Comments